Vesîletü'n Necât 9 - Faslun fî Bî'seti'n-Nebî Salavâtu'l-lâh-ı Teâlâ Aleyhi ve Selâmuhû

Resim: Kandilli Sırtlarından Bebek
Ressam: Nazmi Ziya Güran

فصل في بعثة النبي صلوات الله تعالى عليه وسلمه

Faslun fî Bî'seti'n-Nebî Salavâtu'l-lâh-ı Teâlâ Aleyhi ve Selâmuhû

Fahr-ı âlem erdi çün kırk yaşına
Kondu pes tâc-ı risâlet başına

Dem-be-dem âvâz gelürdi yâ Emîn
Seni kıldım rahmeten li'l-âlemîn

İndi Kur'ân âyet âyet beyyinât
Zahir oldu nice türlü mu'cizât

Evvelâ ol kim mübarek cisminin
Gölgesi düşmezdi yere resminin

Nûr idi başdan ayağa gövdesi
Bu ayândır nûrun olmaz gölgesi

Hem mübarek başı üzre her zamân
Bir bölük bulut olurdu sâye-bân

Her nere varsa bile varırdı ol
Başı üzre dâimâ dururdu ol

Ol mübarek gözlerinde mu'cize
Nicedir ol dahi eydeyim size

Nice kim önünde görürdü ayân
Öyle ardında görürdü ol hemân

Vahy içün indikde Cibrîl-i Emîn
Gökden ayrıldığı sâatde hemîn

Cebrail'in kokusun alırdı ol
Vahy içün indiğini bilirdi ol

Depredicek dudağın ol mâh-veş
Deprenirdi gökde hem kurs-ı güneş

Dokunıcak saçına bâd-ı sabâ
Misk ü anberden dolar idi hevâ

İnci dişleri şuâından gice
İğne düşse bulunurdu ey hoca

Sadrı nûrundan karanû giceler
Yolda yürürdü yiğitler kocalar

Çünişâret kıldı ol mahbûb-ı
Hak Parmağıyla aya oldu iki şak

Terlese güller olurdu her teri
Hoş dererlerdi terinden gülleri

Dikdi hurmayı hem ol şâh-ı cihân
Dikdiği sâatde yemiş verdi hemân

Mu'cizâtı haşre dek dinse müdâm
Nice haşr olsa buna gelmez hitâm

Ger dilersiz bulasız oddan necât
Aşk ile derd ile eydün es-Salât

İnci dişleri şuâından gice
İğne düşse bulunurdu ey hoca

Sadrı nûrundan karanû giceler
Yolda yürürdü yiğitler kocalar

Çünişâret kıldı ol mahbûb-ı Hak
Parmağıyla aya oldu iki şak

Terlese güller olurdu her teri
Hoş dererlerdi terinden gülleri

Dikdi hurmayı hem ol şâh-ı cihân
Dikdiği sâatde yemiş verdi hemân

Mu'cizâtı haşre dek dinse müdâm
Nice haşr olsa buna gelmez hitâm

Ger dilersiz bulasız oddan necât
Aşk ile derd ile eydün es-Salât

Tâc-I Risâlet: Peygamberlik Tacı.
Dem-Be-Dem: Sık Sık.
Rahmeten Li'l-Âlemîn: Âlemlere Rahmet.
Beyyinât: Apaçık.
Ayân: Açık, Aşikâr.
Sâye-Bân: Gölgelik
Eyitmek: Söylemek (Eydeyim: Söyleyeyim).
Mâh-Veş: Ay Gibi, Ay Yüzlü.
Kurs-ı Güneş: Güneş Yuvarlağı.
Bâd-ı Sabâ: Hoş, Latif Rüzgâr
Şuâ: Parıltı.
Çün İşaret Kıldı: İşaret Kılınca.
İki Şak: İki Parça.
Dererlerdi: Toplarlardı.
Sâatde: Bu Kelime Vezinden Dolayı "Sâat" Şeklinde Olmalıdır.
Müdâm: Devam Eden.
Hitâm: Son.
Od: Ateş.
Necât: Kurtuluş.

Kaynak:
Süleyman Çelebi ve Mevlîd  - Bilal Kemikli (2018 Mart-İstanbul) Türkçeyi Kuranlar Serisi KETEBE Yayınları Sayfa: 47

Türkçe Mütercimi:  Hüseyin SAYKILI
Tashih: Furkan TAŞKIN